BREAKING NEWS
latest

728x90

468x60

Τα προβλήματα του θυρεοειδούς και πώς να τα αντιμετωπίσετε με φυσικό τρόπο

Γράφει ο Bryan Hubbard
Όταν πρόκειται για προβλήματα του θυρεοειδούς, η ιατρική απλά δεν φαίνεται να μπορεί να τα αντιμετωπίσει σωστά, ειδικά όταν πρόκειται για περιπτώσεις υποθυρεοειδισμού, όταν γινόμαστε υποτονικοί και υπέρβαροι, λόγω της υπολειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα.
Ο υποθυρεοειδισμός είναι μακράν το πιο κοινό από τα δύο προβλήματα του θυρεοειδούς, το άλλο είναι ο υπερθυρεοειδισμός και μόλις πριν από 10 χρόνια, θεωρήθηκε μία από τις μεγαλύτερες αδιάγνωστες ασθένειες. Σήμερα, οι γιατροί κατηγορούνται συχνά ότι αντιδρούν σπασμωδικά και βλέπουν προβλήματα του θυρεοειδούς εκεί όπου δεν υπάρχουν, δίνοντας έτσι στους ασθενείς τους ορμονικά φάρμακα χωρίς λόγο.

“Αυτό είναι πιθανώς ένα τεράστιο πρόβλημα, δεδομένου ότι ένα στα τέσσερα άτομα έχουν ελέγξει τη λειτουργία του θυρεοειδούς τους”, αναφέρει η JayneFranklyn, πρόεδρος του Βρετανικού Συλλόγου Θυρεοειδούς (BMJ, 2009; 338: b725).
Ως αποτέλεσμα, οι ασθενείς στους οποίους λανθασμένα δίνεται ένα ορμονικό φάρμακο όπως η λεβοθυροξίνη, μπορεί να πάσχουν από σοβαρές επιπτώσεις που οφείλονται στην περίσσεια θυρεοειδικών ορμονών. Ακόμη χειρότερα, η λανθασμένη διάγνωση θα μπορούσε επίσης να συγκαλύψει πιο σοβαρές καταστάσεις όπως η κατάθλιψη.
Διάγνωση θυρεοειδούς
Ο θυρεοειδής, ένας ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται στη βάση του λαιμού, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του σώματος και του μεταβολισμού. Ελέγχει το ρυθμό με τον οποίο το σώμα καίει ενέργεια και φτιάχνει πρωτεΐνες απελευθερώνοντας τις ορμόνες Τ4 (θυροξίνη) και Τ3 (τριιωδοθυρονίνη). Ο θυρεοειδής μπορεί να παράγει είτε πολύ λίγη ποσότητα αυτών των ορμονών (υποθυρεοειδισμός) ή υπερβολικά μεγάλη (υπερθυρεοειδισμός). Υποθυρεοειδισμός μπορεί επίσης να προκύψει από αυτές τις ορμόνες όταν δεν καταφέρνουν να φθάσουν τους ιστούς του σώματος.
Οι γιατροί έχουν μόνο δύο τρόπους διάγνωσης ενός προβλήματος του θυρεοειδούς: μπορούν είτε να ψάξουν για συμπτώματα, ή να διεξάγουν μια εξέταση αίματος. Εντούτοις, και οι δύο μέθοδοι μπορεί να είναι εξαιρετικά αναξιόπιστες. Τυπικά συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού περιλαμβάνουν κόπωση, αίσθημα κρύου, ξηρό δέρμα, κατάθλιψη και αύξηση του σωματικού βάρους, αλλά τα χαρακτηριστικά αυτά μπορεί επίσης να προκληθούν από ένα πλήθος από άλλα προβλήματα υγείας. Πράγματι, η νόσος του θυρεοειδούς συχνά μιμείται άλλα, πιο σοβαρά προβλήματα. Τα συμπτώματα της νόσου του Γκρέιβς, η οποία μπορεί να προκληθεί από υπερθυρεοειδισμό, είναι σχεδόν πανομοιότυπα με πολλές από τις φυσιολογικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, κάνοντας τη διάγνωση σχεδόν αδύνατη σε μέλλουσες μητέρες. (EndocrPract, 2009; Oct 15: 1–36)
Ένα πιο αξιόπιστο διαγνωστικό τεστ είναι η πραγματοποίηση μιας τυπικής εξέτασης αίματος που μετρά την θυρεοτρόπο ορμόνη (TSH). Αλλά αυτό μπορεί επίσης να παράγει ψευδώς θετικά αποτελέσματα, ειδικά εάν ο ασθενής έχει ένα άλλο πρόβλημα υγείας. Εάν μπορούσε να πραγματοποιηθεί μια δεύτερη εξέταση αίματος ή μετά την αντιμετώπιση της πραγματικής ασθένειας, τα επίπεδα της TSH θα έδειχναν κατά πάσα πιθανότητα φυσιολογικά. Δυστυχώς, σπάνια ζητείται να γίνει δεύτερο τεστ, και ο ασθενής συχνά ήδη έχει αρχίσει μια περιττή πορεία με ορμονικά φάρμακα, τα οποία μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες.
Αιτίες
Οι γιατροί τείνουν επίσης να κάνουν λάθος, όταν πρόκειται για την κατανόηση των αιτιών της νόσου του θυρεοειδούς. Η τυπική άποψη είναι ότι τα προβλήματα του θυρεοειδούς είναι είτε το αποτέλεσμα ότι οι άνθρωποι ζουν περισσότερο, είτε αποτέλεσμα γενετικής κληρονομικότητας. Παλαιότερα, αιτία ήταν η έλλειψη ιωδίου, όμως σήμερα, τουλάχιστον στη Δύση, ένα μεγάλο μέρος της διατροφής μας έχει εμπλουτιστεί με ιώδιο, έτσι αυτή η αιτία έχει σχεδόν εξαλειφθεί. Αν μη τι άλλο, τώρα πλέον είμαστε σε κίνδυνο από την κατανάλωση πάρα πολύ ιωδίου, ιδίως μέσω του εμπλουτισμένου με ιώδιο αλατιού, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε θυρεοτοξίκωση που προκαλείται από ιώδιο, ή υπερθυρεοειδισμό (BMJ, 1976; 1: 372-5).
Έτσι, έχοντας εξαλειφθεί η ανεπάρκεια ιωδίου ως αιτία, η ιατρική πιστεύει ότι οι άλλες δύο αιτίες – η γήρανση και η γενετική προδιάθεση – είναι πέραν του ελέγχου του ασθενούς, και ότι μόνο ένας εξωτερικός παράγοντας, όπως ένα φάρμακο -λεβοθυροξίνη για υποθυρεοειδισμό και βήτα-αναστολείς για υπερθυρεοειδισμό – είναι σε θέση να ομαλοποιήσει τα επίπεδα ορμονών του ασθενούς. Στην πραγματικότητα, η λεβοθυροξίνη είναι εξίσου πιθανό να προκαλέσει περίσσεια θυρεοειδικών ορμονών (Lancet, 1991; 337: 171-2).
Αλλά τα προαναφερθέντα δύο αίτια σίγουρα δεν αντιπροσωπεύουν τις περισσότερες περιπτώσεις διαταραχών του θυρεοειδούς. Πράγματι, αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν ότι ο υποθυρεοειδισμός και ο υπερθυρεοειδισμός προκαλούνται πιο συχνά από περιβαλλοντικούς παράγοντες και από τη διατροφή, συμπεριλαμβανομένης, παραδόξως, της υπερβολικής κατανάλωσης ιωδιούχου αλατιού, το οποίο αρχικά είχε εμπλουτιστεί για την καταπολέμηση της δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς.
Άλλες αιτίες που οι γιατροί φαίνεται να παραβλέπουν περιλαμβάνουν:
• Τροφικές αλλεργίες. Οι άνθρωποι με πολλαπλές τροφικές αλλεργίες, όπως η κοιλιοκάκη, είναι πολύ πιο πιθανό να εμφανίσουν προβλήματα του θυρεοειδούς (JPediatr, 2009; 155: 51–5).
• Έλλειψη σεληνίου. Ο θυρεοειδής αδένας έχει μερικές από τις υψηλότερες συγκεντρώσεις σεληνίου στον οργανισμό, έτσι ώστε οποιαδήποτε ανεπάρκεια σε αυτό το απαραίτητο ιχνοστοιχείο μπορεί να οδηγήσει σε ασθένειες του θυρεοειδούς (BestPractResClinEndocrinolMetab, 2009; 23: 815–27).
• Ρύποι. Πολλοί κοινοί περιβαλλοντικοί ρύποι, όπως τα υπερχλωρικά άλατα, τα θειοκυανιούχα και τα νιτρικά, καταστέλλουν την απορρόφηση του ιωδίου και έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν ασθένειες του θυρεοειδούς σε μελέτες τόσο σε ζώα όσο και σε ανθρώπους ζώων και του ανθρώπου(ToxicolIndHealth, 1998; 14: 121–58; BestPractResClinEndocrinolMetab, 2009; 23: 801–13).
• Θεραπεία του καρκίνου. Η υγιής λειτουργία του θυρεοειδούς μπορεί να επηρεαστεί από την ακτινοθεραπεία που γίνεται σε περιπτώσεις καρκίνου (AmJClinOncol, 2009; 32: 150-3).
• Ο διαβήτης, ιδιαίτερα τύπου 1, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα του θυρεοειδούς (TurkJPediatr, 2009; 51: 183–6).
• Η προεκλαμψία, μια κοινή επιπλοκή της εγκυμοσύνης, μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του θυρεοειδούς αργότερα στη ζωή τους (BMJ, 2009; 339: b4336).
• Φθόριο. Αυτή η χημική ουσία στην παροχή του νερού μας μπορεί να επηρεάσει τη φυσική απορρόφηση του ιωδίου(KlinWochenschr, 1984; 62: 564–9).
• Περίσσεια ιωδίου. Το στοιχείο αυτό θεωρείται ότι είναι απαραίτητο για την υγιή λειτουργία του θυρεοειδούς, αλλά σε πολύ μεγάλες ποσότητες μπορεί να οδηγήσει σε υπερθυρεοειδισμό (JEndocrinolInvest, 1994; 17: 23–7). Η αποφυγή του αλατιού που είναι εμπλουτισμένο με ιώδιο μπορεί να μην είναι αρκετή, καθώς το ιώδιο χρησιμοποιείται επίσης σε αποχρεμπτικά αντιβηχικά, αντισηπτικά, και ορισμένα φάρμακα (ZKardiol, 2001; 90: 751–9).
• Συνταγογραφούμενα φάρμακα. Ακόμη και φάρμακα που δεν περιέχουν ιώδιο μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα του θυρεοειδούς. Αυτά περιλαμβάνουν το λίθιο, που δίνεται για τη διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη), το οποίο συχνά προκαλεί υπολειτουργία του θυρεοειδούς (Ν EnglJMed, 1995; 333: 1688-1694), όπως και το φάρμακο για την καρδιά αμιωδαρόνη (BMJ, 1996; 313: 539-44 ).
• Συναισθηματικά προβλήματα. Ο θυρεοειδής είναι ιδιαίτερα ευάλωτος σε συναισθηματικά τραύματα, όπως το πένθος και το διαζύγιο (ActaEndocrinol, 1993; 128: 293-6).
Δεν είναι για πάντα
Μια κοινή πεποίθηση στην ιατρική είναι ότι ένα πρόβλημα του θυρεοειδούς είναι για πάντα. Ως αποτέλεσμα, οι ασθενείς με προβλήματα θυρεοειδούς θα πρέπει πιθανώς να λαμβάνουν ένα φάρμακο για να διατηρούν φυσιολογικά επίπεδα ορμονών για το υπόλοιπο της ζωής τους. Σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, αυτό μπορεί πράγματι να είναι αναγκαίο, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι πολύ πιο πιθανό τα προβλήματα του θυρεοειδούς να αυξάνονται και να μειώνονται. Δυστυχώς, τα φάρμακα δεν είναι φτιαγμένα για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, και συχνά δεν θα γίνει μια δεύτερη, επιβεβαιωτική εξέταση αίματος TSH λίγους μήνες αργότερα, όταν μπορεί να έχει εξαφανιστεί η πραγματική αιτία της ανισορροπίας, και τα επίπεδα των ορμονών μπορεί να έχουν ομαλοποιηθεί.
Είναι επίσης πιο πιθανό η αιτία του προβλήματος του θυρεοειδούς να είναι υπό τον έλεγχο του ασθενούς, καθώς αναζητώντας τα αίτια, μπορεί να αποκαλύψει συχνά τον αληθινό ένοχο, που στη συνέχεια μπορεί να διευθετηθεί. Συχνά, για παράδειγμα, το πρόβλημα προκαλείται από περιβαλλοντικούς ρύπους, ιδιαίτερα το φθόριο, και αυτό μπορεί να μειωθεί ή να αφαιρεθεί, για παράδειγμα με τη χρήση φίλτρων νερού. Βεβαίως, τα προβλήματα του θυρεοειδούς μπορεί να επιδεινωθούν, καθώς συσσωρεύονται τοξίνες στο σώμα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει τους γιατρούς να πιστεύουν ότι είναι το άμεσο αποτέλεσμα της γήρανσης του πληθυσμού.
Αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο: τα προβλήματα του θυρεοειδούς συνήθως δεν είναι άλυτα προβλήματα. Σε πολλές περιπτώσεις, μπορούν είτε να αποφευχθούν είτε να αντιστραφούν, ακόμα και χωρίς τη χρήση ισχυρών φαρμάκων.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό HOLISTIC LIFE
LOGO-ETRA-PUBLISHING-copyΟ εκδοτικός οίκος ETRA PUBLISHING είναι ένας από τους πιο αξιόλογους εκδοτικούς οίκους στον χώρο της ολιστικής ιατρικής και ολιστικής ζωής. Διαθέτει πληθώρα σπάνιων τίτλων και κάθε βιβλίο είναι μοναδική πηγή γνώσης για κάθε ενδιαφερόμενο και μελετητή της εναλλακτικής και ολιστικής υγείας.


H IΣTOΣEΛIΔA EXEI ΠΛHPOΦOPIAKO XAPAKTHPA. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΧΡΗΣΗΣ


« Προηγούμενη
Επόμενη »

Δεν υπάρχουν σχόλια